Адабиёти тоҷик: Адабиёти муосир
Супоришҳои мавзӯъ аз маҷмӯаи расмии ММТ: дар саҳифа — 30, ҳамагӣ дар маҷмӯа — 100. Супоришро худатон ҳал кунед, баъд ҷавобро кушоед. Дигар супоришҳо — бо шарҳи ҳал — дар барномаи Омода AI.
- 1
Нақибхони Туғрал дар байтҳои зерин кадом маъниро таъкид менамояд? Маро гӯянд халлоқулмаонӣ, Набудам қабл аз ин, аммо кунунам... Агар бо фазл гаштӣ рутба ҳосил, Дар оғӯши қамар будӣ сукунам.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Бо тафохури шоирона ба мавқеъ ва мартабаи худ ишора мекунад.
- 2
Шарҳи дурусти байти Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртиро интихоб кунед: Ҷаҳони санъатам, дар баҳри маънӣ гавҳарэҷодам, Вале ҳамчун садаф, Ҳоҷӣ, надонам худситоиро.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Ҳарчанд аз истеъдоду ҳунар баҳравар ҳастам, аммо ситоиши худро лоиқ намедонам.
- 3
Шарҳи дурусти байти Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртиро интихоб кунед: В-аз суҳбати ноаҳлу касони ҷоҳил, Пайванд агар бувад, дурӣ бинамо.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: C Аз дӯстӣ бо одамҳои нодону ҷоҳил дурӣ кун, ҳатто агар хешу таборат бошанд.
- 4
Шарҳи муносибтари байти Ҳоҷӣ Ҳусайни Кангуртиро интихоб кунед: Бо аҳли ҳунар нишину шахси доно, Гар заҳр диҳад, бихӯр чу шаҳду ҳалво.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: C Бо инсонҳои оқил ҳамнишин шав ва агар номеҳрубонӣ ҳам кунанд, онро таҳаммул кун.
- 5
Сухан дар бораи кадом асари Садриддин Айнӣ меравад? “Ҷафою зулме, ки Бозор медид, дар роҳи худогоҳӣ ва бедории шуури иҷтимоии Ёдгор сабақ гардиданд. Шиносоӣ ва суҳбатҳои Абдуллохӯҷа бо Ёдгор дар зиндони Бухоро ба болоравии шуури иҷтимоии ӯ мусоидат мекунад.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A “Дохунда”
- 6
Садриддин Айнӣ бо сухани зерин ба кадом масъала ишора намудааст? “Истеъдоди Туғрал бисёр комил ва хаёлаш мустаъиди (омодаи) болоравӣ буд.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: D ҳунари волои шоирӣ ва услуби хоси эҷодии Туғрал
- 7
Садриддин Айнӣ байтҳои зеринро дар вафоти кадом адиб гуфтааст? Дар даҳр баҳор асту хазон аст, валекин, Афсӯс тавон хӯрд бар он гул, ки ҷавон рафт. Аз мафҳили аҳбоб дар ин мотами ҷонсӯз То абри сияҳ дудсифат оҳу фиғон рафт...
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Пайрав Сулаймонӣ
- 8
Шарҳи муносиби байтро интихоб кунед: Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад. Садриддин Айнӣ
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Касе, ки ба коре машғул намешавад, беқадру беэътибор мегардад.
- 9
Омӯзиши кадом асар дар Садриддин Айнӣ инқилоби фикриро бедор кард ва ба сари ӯ “савдои насрнависшавиро ҳам андохт”?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B “Наводир-ул-вақоеъ”-и Аҳмади Дониш
- 10
Байт эпиграфи кадом асари Садриддин Айнист? Зи сар бигзашт бе ту оби чашмам, Яке аз саргузаштам бе ту ин аст.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A “Одина”
- 11
Кадоме аз ин мақолаҳои Садриддин Айнӣ дар давраи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва дар мавзуи ватанпарварию ҷоннисорӣ навишта шудаанд?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A “Деви ҳафтсар”, “Хари бедум”
- 12
Садриддин Айнӣ сухани зеринро дар бораи Нақибхони Туғрал дар кадом асараш овардааст? “Истеъдоди Туғрал бисёр комил ва хаёлаш мустаиди (омодаи) болоравӣ буд.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A “Намунаи адабиёти тоҷик”
- 13
Сухани зеринро кадоме аз ин бузургон гуфтааст? “Фитрат аз талабагони истеъдодноку аз ҳама фозили Бухоро ба шумор мерафт.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: C Садриддин Айнӣ
- 14
Садриддин Айнӣ “ин хона” гуфта, маҷозан кадом асарашро дар назар дорад? Ин хона зи хишти куҳан андохтаам, Дар вай ҷашне зи рафтагон сохтаам. То аҳли замони мо бидонанд, ки ман Як умри ҷавонӣ ба чӣ раҳ бохтаам.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B “Ёддоштҳо”
- 15
Кадом адиб бо тахаллуси “Ҷунунӣ” шеър менавишт?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Садриддин Айнӣ
- 16
Кадом адиб бо тахаллусҳои “Сифлӣ” ва “Муҳтоҷӣ” шеър менавишт?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Садриддин Айнӣ
- 17
Мақола ва мактубҳои дар бораи забон таълифнамудаи устод Айнӣ дар кадом қатор оварда шудаанд?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B “Ҷавоби ман”, “Мактуби кушода ба рафиқ Толис”
- 18
Дар таърихи адабиёти тоҷик охирин достони “Лайлӣ ва Маҷнун”-ро кӣ навиштааст?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Нақибхони Туғрал
- 19
Сухан дар бораи кадом образи “Ёддоштҳо” аст? Бо самимияту донишмандӣ ва далерию кордонияш хонандаро ба ваҷд меорад. Зебо ва босавод аст. Шеърҳои бисёр медонист ва як ғазали Ҳофизро, ки бо байти Даст аз талаб надорам, то коми ман барояд, Ё тан расад ба ҷонон, ё ҷон зи тан барояд. оғоз мешуд, батакрор хонда гиря мекард.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A Ҳабиба
- 20
Ин рубоӣ дар кадом асари Садриддин Айнӣ ҳамчун эпиграф истифода шудааст? Ин хона зи хишти куҳан андохтаам, Дар вай ҷашне зи рафтагон сохтаам. То аҳли замони мо бидонанд, ки ман Як умри ҷавонӣ ба чӣ раҳ бохтаам.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B “Ёддоштҳо”
- 21
Ин матн аз кадом асари Садриддин Айнист? – Бас, - гуфт падарам ва чашмонашро ба тарафи ман гардонида сухани худро давом дод: – Хон! Дар чӣ гуна душворӣ бошад ҳам, хон! Лекин қозӣ нашав, раис нашав, имом нашав! Агар мударрис шавӣ, майлат!
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A “Ёддоштҳо”
- 22
Абулқосим Лоҳутӣ кадом асарро ҳамроҳи ҳамсараш С. Бону аз забони англисӣ ба тоҷикӣ тарҷума кардааст?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: C “Отелло”-и В. Шекспир
- 23
Аз рӯи мазмуни байт муайян кунед, ки он ба кӣ тааллуқ дорад: Аё сайёд, раҳме кун маранҷон ним ҷонамро, Пару болам бикан, аммо масӯзон ошёнамро.
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A Абулқосим Лоҳутӣ
- 24
Аз рӯи мазмуни байт муайян кунед, ки он ба кӣ тааллуқ дорад: Ҳама доди ватанхоҳӣ зананд, аммо намедонам, Ватанхоҳӣ ба гуфтор аст, ё кирдор, ё ҳар ду?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A Абулқосим Лоҳутӣ
- 25
Аввалин бор қиссаи “Шинел”-и Н. В. Гогол аз тарафи кӣ ба тоҷикӣ тарҷума шудааст?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B Аҷзии Самарқандӣ
- 26
Дар порчаи зерин аз романи “Восеъ”-и Сотим Улуғзода кадом хислатҳои Абдулаҳадхон (лаҳзаи вафоти падарро интизорӣ кашиданаш) нишон дода шудааст? “Ӯ хавотир кашида фикр мекунад, ки мабодо мисли ду моҳ пеш падараш боз сиҳат ёбад! Инро фикр мекунаду ба худ ларзида дар дилаш мегӯяд: Не, не, ҳеҷ мумкин нест, ки вай намирад! Бояд бимирад!”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B мансабхоҳӣ, ҳирси сарвату ҷоҳу ҷалол
- 27
Ревахшиён дар асари “Ривояти суғдӣ”-и Сотим Улуғзода кист?
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A падари Виркан
- 28
Аз рӯйи матни зерин муайян намоед, ки сухан дар бораи кадом симои асари “Ривояти суғдӣ”-и Сотим Улуғзода меравад: “Падараш дар пирсолагӣ ба Самарқанд баргашт, дар деҳаи Ревдод, ки зодгоҳаш буд, сукунат ихтиёр кард. Фарзанди даштҳои беканор ва кӯҳҳои баланд – ... ба деҳқонию боғдорӣ одат накард, ҳавасаш ба асп ва камон буду бас.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A Виркан
- 29
Дар порчаи зерин аз романи “Восеъ”-и Сотим Улуғзода кадом хислатҳои Восеъ нишон дода шудааст? “Худо туро одам офаридааст, агар туро хар карда савор шаванду ту ба ин тан диҳӣ, тоқат кунӣ, одам нестӣ. Офарандаатро муттаҳам кардаӣ.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: B худшиносӣ, баномусӣ
- 30
Дар ҷумлаи зерин аз “Субҳи ҷавонии мо”-и Сотим Улуғзода кадом хислати падари Собир нишон дода шудааст? “Дастони пурзӯри кормуштоқашро ба ҳар коре, ки рост ояд, мезад.”
Нишон додани ҷавоб
Ҷавоби дуруст: A меҳнатдӯстӣ